Benim şiirlerim yoksuldur üstadım...
Ölçü,kafiye yol yordam bilmez.
Öyle zenginliğe hiç gelemez kafiyelerim.
Edebîyati zengin olsada tabiati yoksuldur.
Kalemimin kını yok tutanin dilini keser anlamlar.
Hali keyfi yerindedir bi bakıma umursuzlugundandir belkide.
Devriklige aldırmaz ,derinliği göz korkutur hiçliğe hiç gelemez.
Afilidir cümlelerim yalnızlıktan haz etmez sessiz çığlıklarla boğar dört bir yanı.
Yokluk yoksulluk bilir, cömerttir, sabri güneş soğuğunda yorganıdır.
Dedim ya benim şiirlerim yoksuldur üstadım ben gibidir zenginlik bozar bizi anlamını yitiririr. Kazandıklarımız değil , ne kaybetmedigimiz neyi kaybetmek istemedigimizdir önemli olan....
A