Yerde dağılmıştır kırılan kalplerin parçaları Her yerdedir yoksulluk çağının sevgiye aç insanları!
Özlerim o samimi muhabbetlerin hoş demini Özlerim o aşkı fısıldayan dudakların tatlı nemini
Benim gördüğüm ise ; Gelmeyen bu aydınlığın karanlığımıza bıraktığı izleri Peki bu yoksul çağın duygusuzluğu korkutmaz mı sizleri!
Beni korkutur bu insanların açlığı ve susuzluğu Beni korkutur bu aşkın ve inancın uygunsuzluğu
Gökte dağılmıştır sisli gözlerde ki bulutların parçaları Her yerdedir modern çağın bu ilkel insanları!
Bu zamana ve çağa uydurduğumuz ayaklarımız, Gitmez oldu huzura , uzaktır bize kendi hayatlarımız
Ve şimdi ise ; Bu iki çift ayağımız da olmaz mı kangren Kara bir duman var tertemiz tabiatımıza giren
Kimse görmez mi özümüzü yitiren bu kara dumanı Görün de gitsin bu berrak suyumuzun kirli ummanı
Her taraf da dağılmıştır unutulan geçmişimizin parçaları Her yerdedir yoksulluk çağının sevgiye aç insanları!
©şair_zanta
Ş