Gönlümün ilelebet sevdiği !
Her yer zindan olsa da, izlerim seni kaf dağının ardından.
Gizli bir geçiş var gözlerinden huzura doğru akan.
Ben orada müebbet aldım,
Bir gün af çıksa da sen tarafından...
Varlığın ile yokluğunun belli olmadığı,
Sensizliğin sessiz çığlıkları ile geçtiği günlerde dahi sarılıyorum sana.
Ve biliyorum kalpten kalbe bir yol geçiyor her zaman.
Ben o yolda öğrendim senli sevdaların binbir türlü halini.
Beni sana iten bir iç köprü, varoluşa dokunuş gibi...
Gecem gündüzüme karıştı, gönül dinlemiyor ki ferman...
Rüzgar savurur, yaprak düşer, bedenim titrer bir ışık yaksan.
©-eternal-
-