Bir sonbahar dı ağaçlar yapraklarını döküyordu
Sararmış yapraklar toprağa buluşuyordu
Kuru bir dal kuru bir neşe kaldı agaçda
Çırpınır dı haşır haşır ses çıkartır dı göz yaşı
bir alem bir püryan bir hakı Bir güle
ya hakı bir neşe ya hakı bir püryan
Artık Ayrılık vakti geldi necesen.
Soğuk günler geldi kiş geldi yakacak odun
Yazın gölgesinde esinti yapardı oysa bir neşe
Bir Nakör gibi bir sergiliş ya hakı tenzüle
Artık sesiz gidişatlarin çok oldu Hoşcakal
©püryan
P