Bir sevinçmidir sevda denilen,
sadece bir heves rüzgarla uçup giden.
Yoksa kalıcımıdır herşey yıkılırken viraneler.
Bulutların arkasında olsada sıcak güneşler,
ısınmaz hiç birzaman yol kenarındaki kuytu gölgeler.
Nezaman biterse hasretler
başlar yenisi bülbüller figan eyler.
Bir çığlıkla yaşlı gözler hasretle erir gider.
Tüm yolların sonu bir çukurun içinde biter,
o yol bitirinceye kadar soğukta üşür hep çatlamış eller.
Ayazlar vuruyor deminde heryerden rüzgar sızar,
kalpler buz tutmuş içinde kalmış sevinçler.
Saçaklardaki buzlarla erirken ömürden tüm hevesler,
sil baştan olup yine maziden başlıyor kederli yollar.
Bir kavşakta kalırken ayrılıyor hep sevdalar,
nereye gideceğine yön verirken demirden lambalar.
Kalpler görmez olmuş, faydasına koşuyor hep insanlar.
Bizler kalırız o yolun kenarında
elimizdeki teraziyle üç kuruşa vicdan tartar.
©isi_1975
I