Bir sokak lambasıydım.
En ücra köşelerde,
beni bekleyenlere,
ve onlarla yanardım...
Bir deniz feneriydim.
Gölgelerce uzanan,
denizlerin üstünde,
dalıp giden biriydim.
Bir yıldız ışığıydım,
hayallerin peşinden,
sonsuzluğa uzanan,
yolların aşığıydım...
Bir hayat feneriydim,
beni ölüp bekleyen,
eski benliklerime,
yol gösteren biriydim.
Bir hayat adamıydım,
hayatı öğrenmeden,
kendimi de bilmeden,
oyalanmamalıydım...
Bir hayat aşığıydım,
ölümü görmeyince,
kabre de girmeyince,
ölüm yokluk sanırdım.
Bir kader mahkûmuydum,
kaderimin ipinde,
sonsuzluğa sallanan,
bir idam mahkûmuydum.