Yol

Kaybolmak gerek bu kısır döngüden,
Usulca kalabalıklar içinden,
Sadece hiçliğe doğru sessizce,
En karanlık gecede sözün yetmediği yerde,
Kulaklarını çınlatıcak ruhun sessizliğim,
Çölde bir bedeviden biraz halliceyim,
Dünyada mutluluk denen serap,
Beni ona koşturan bu adi merak,
Ruhum kızgın kumların üstünde kalmış bitap, Artık olsada bir olmasada,
Ümit sonu hüsran olan aldatmaca,
İnansanda değişmez inanmasanda,
Sen var hüsranla uğraşma,
Kabullen ey gönül artık sevsende bir sevmesende,.
Kaybolmak gerek bu kısır döngüden,
Kalbine hiç bir şey farkettirmeden,
Bir başına yalın ayak,
Nefsine atacağın bu son dayak,
Ya kurtuluşun olacak yada son durak.....
©göğebakan