V

Yol (7)

Bir sabah, güneşlerin şarkısıyla uyandım,
Manevî ışıkların parıltısıyla yandım.
Rengini bilmediğim boyalarla boyandım,
Canım burnuma geldi; ben yine de dayandım.
Başa gelen çekilir: mülk onun, varlık onun!
Hepsi hikmet tablosu: rahatlık, darlık onun!
Ez nefsini ve anla: kolaylık, zorluk onun!
Gör: kompleks başkaların, teklik ve birlik onun!
Cebine bulutları doldurmuş, gidiyorsun!
Yollarda çiçekleri soldurmuş, gidiyorsun!
Tâlibe matlûbunu buldurmuş, gidiyorsun!
Yalan değil, doğrular uydurmuş, gidiyorsun!
Önünde bir uçurum, sağın solun canavar!..
Ölüme gidiyorsun, kim bilir ne kadar var!..
"Herkes ölecek yaşta." diye anlatıyorlar.
Gel gör ki, insanlığı bile unutuyorlar...
Yanlış olmadan yaşa, yanlış olmadan diril,
Hayatın her anında, yalnız O'nunla geril.
Gerekse, minderlerde bin defa yere seril!
Gene doğrul ve yılma, aşk için yine deril!..
©lahuting