Seni Ömür'den alıp götüren yol arkadaşı
Yürüyordum up uzun sakin bir yolda eskimiş sokak lambaları eşlik ediyor bana
Düşünceliydim karmaşık düşünceli daha doğrusu ne düşüneceğimi bilmediğim bir vaziyetteydim Her şey o kadar karmaşık ki Çıkamıyorsun işin içinden
Yorgunum ayaklarıma hakim değilim beni alıp götürüyor benden canımı alacakmış gibi günahlarım bedenime kazınıyordu sanki.. acı ile kıvranıyor kanarcasına yüreğim heyhat günahlardan kurtuluş var mı? Ses çıkmıyordu kimseden ve bir o kadar'da yalnızdım..
bir çocuk gibi delicesine hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyordum ama utandım delilik gibi bir şey..
©zaim
Z