gecenin sessizliği üstümdeyken
içimde bir ürperti doğuyordu
ay bu gece gökyüzünde değildi
karanlığa hapsolmuş benliğimin adı sendin.
öyle gel diyişlerinin rüyasında çıkmak istiyordum yola
sen çağırıyordun,öyle heyecan kaplıyordu yüreğimi
tıpkı sana sarılırken içimde kopan fırtınaların sona ermesi gibi
hiç birşeyin anlamsız sebeplerini sunmadan geliyorum yanına
istanbuldan çıkarken yola
bir mola verilmezki bu aşka
gel diye ferman buyuran o sultana
sevdayla gidilmezmi bu yol da
sana aşkım diyorum
ve ekliyorum sana olan duygularımı
sen ol diyorum hayatımda
birlikte varolduğumuz bu sevda yolunda
öyle gözyaşlarının damlaları gibi değildi
sere serpe yağan o yağmurda sana gelmelerim
özlemini düşüncelerimde yaşadığım aşkım
elbet sende son bulsun adı sen olan sevda yolum.
13 Şubat 2024
©byde
B