Bir yol var önümde
Hem yokuş hem de taşlı bir yol
Sevdiklerimin bıraktığı taşlarla dolu bir yol
Ne yoldan vazgeçebiliyorum
Ne de sevdiklerimden
Ayaklarım kan revan
Kalbim paramparça ilerliyorum
Sessizce yürüyorum
Yol uzun ve ben sadece susuyorum
Sessizliğimle yoruluyorum
Kırmamak için kırılıyor
Kan revan içinde olan ayaklarımı inkar ediyorum
Zirveye ulaşıyorum
Ulaştım sanıyorum
Sonrası
Sonrası hep taşlı yol
©apaisant
A