Bir nefsim dedi beden bir de ben Sen dedim...
Ben çekiştirdim aynalar da kendimi
Nefsime yanlız Allah dedim
Sessizce aralandı kapılar bir seher vaktiydi
Ve ben çıkıp gittim...
Arkamda huzur arkamda amel deryası
Önümde çukur attığım adım şeytanlar sofrası
Yürüdükçe yürüdüm yol gidenindir dedim
Batdıkça battım balçık için de kaldı nefsim
Yoruldum nefret etmeyi öğrendim
Geri de kaldı amellerim ateşlere girdi bedenim
Şeytanın günah komalarında kaldı nefsim
Bir bardak su yerine irin dolu kadehti nasibim
Biliyorum tevbe zor değildi...
Zor olan nefse sus demeyi bilmekti.
Biliyorum Sana dönmek an meselesi idi
Zor olan bu balçıklı komaya elveda demekti ...
Bir Yanım da nefsin kör arzuları...
Diğer yanda Sen 'in engebeli sınavların
Sana sığınmak doğru iken gönlümde
Ben nefsin sığ körlüğün de dalgın ve yapayanlızım
©psikolog
D