Kâğıdın yarısında yalnızlığımın yolcusu
Yüreğimin de çizgiler yanağımda izleri,
En sağlam eseridir. Ulaşamadığım
Taraklı yollar
Kadrimin götürdüğü
yerde acının, sevincin örtüştüğü
Karaladığım şiir de her alfabe
takımı son durakta dimlerim.
Can kulağıyla sırrını dinlediğim
zamanında tek tek içinden
dökülenleri anlatmıştı bana.
Koymuştum gönül sarnacına
Inci gibi işledi adını yutkundukça
Dokunsa ağlayacaktı.
Ama
durdu bekledi boğazına kadar
düğümlendi, doldu taştı arzuhalim
cımbızla çekildi ummanlarda
Duygu seli birikti marangoz
işçisiydi. Attığı temelin inşa törpüsü
Sivri demeçler dilimin ucunda
Hazır emr-i vaki oynamaya
çalacak pembe yalan zilini
bu sefer insaflı değil ki !
Sarıldığım, selam verdiğim,
Bin pişman olsa ne yazar ki!
Doğrularım uyarsa da hep
üstümde, durağanlık simgesi.
garipti yediğim Ihanetin bedelini
ödediğimde neredeydi.
Tanıştığım sevgili naif saf benliğim
Soluk benzim senelerce,
kahrımı çekti zorlansa da vah
demedi yazdı hiç değilse rahatladı
Fecrilerime kan gitmese de
Defterin bu sayfası da baki kalan ömrüme...
©ebrulimsi_
E