Bir izdiham içinde,
Bir kubbe dikilmiş orta yerime,
Sınırsızlıklar içinde,
Bir sıkıntılı dert istasyonu.
Sıradanlıklar akışında, bir mucize vagonu..
Tırnaklarım bile titrerken,
Paha biçilemez duygular karşısında,
Ucuz düşünceler bitirmiş, güvenimi.
Uçsuz bucaksız düşüncelerime
Sıradan ve basit numaralardan,
Vakitsiz gelen çağrılar..
Gülümsetiyor bir düş kırıklığı çerçevesinde,
Bu gece, çok farklı bir kalem var ellerimde..
Turuncu!
Açıklık göstergesi, renk anlamsalı.
İnsanlara değil,
Kitaplara açığım bugünlerde.
Kapalı olan kapılara aldırmadan,
Geçiyorum duvarların içinden.
İnsanları değil,
Kitapları okuyorum bugünlerde..
Bir sanrısal bağımlılık,
Sanatsal bir bağlılık,
Bitirmeye giden yolda,
Takıntılı bir sürek avı izliyor varlığım..
Her bitiş bana tekrar hatırlatıyor ki,
Güzel olan yolun sonuna ulaşmak değil,
Yolda yürümenin tadını çıkarmak..
Çünkü her şeyin sonu;
Yine,
Boşluk!
D