Yolculuklarımda kimseler yoktu
satırlara boyanan.
Kalabalıklarda mırıltılı günlerdi
istemsizce yaşanan.
Hep birileri mırıldanıyordu.
Kimi ağıt, kimi ninni, kimi destan.
Hep birileri mırıldanıyordu her zaman. Duyuyordum....
Ben de bozkırın türkülerini söyledim kendi kendime.
Mor kadife fistanları diz boyunda dökülürken yanı ucumda.
Ben de türküler yaktım hep sana.
İçimden geçenlarin adı,
yağmurlu günlerin tadı.
Söyledim seni...
Duyurmak için değil, duymak için.
Yağmurlar eşliğinde yola koyulduğum kaçıncı gece bu.
Kaçıncı akşam hem senle hem sensiz gidişim gruba.
“Bu gitmeler hep sürecek” nakaratı kulaklarımda.
Saçlarına hoş kokulu buseler konduruyorum.
Yol boyu doladım seni dilime,
tutturdum adını söylüyorum...
©halleberry
H