Kutuplara güneş doğmuş, karlar buz kesilmiş.
Yüreğime ateş düşmüş, dayanamamış o da sönmüş.
Bastırılan çığlıklar bir olmuş, umut o yüzden malupmuş.
Geriye kalan bir akıl varmış, yenileceğini anlayınca kaçmış.
Şimdi mutluluk kayıp, umut yorgun .
Cehennem soğuk, acım taze.
İsyanlar sessiz, karlar küs.
Akıl çaresiz, can sıkkın.
Yüzü gülmeyecek,
Çiçekler açmayacak,
Yinede bekliyor usanmaz,
Sanki yolda kalmayacak.
©karafan
K