N

✍✍✍...YOLUMU KAPATSA KAR...✍✍✍

✍✍✍...Üstümde bir bezginlik hayatıma sitem var
Gözlerim parlamıyor sanki perde çekildi
Nefesim zaman zaman sanki boğazıma dar
Dillerim zannedersin bir iğneyle dikildi
Gülmek desen imkansız konuşmak zor geliyor 
Başımda bir ağrı var sanki matkap deliyor. 
Gönlüm seyir defteri terkedilen gemide 
Okunmuyor yazılar gözyaşıma dalmışım 
Fareler bile kaçmış kalmayınca yemi de
Dalgaların üstünde yalnız bir ben kalmışım 
Açlık hissetmiyorum her şeyden bıkkınlık var
Biraz nefes istesem üstüme gelir duvar. 
Arada gözüm yumsam köhne hayaller gelir
Çöreklenir karşıma alay eder gibidir
Açarım gözlerimi aklım istersen delir 
Bu ömrümün belki de son bulduğu dibidir
Sürünerek kalkarım vücudum kırık dökük
Duygu desen üstümde parçalanmış ve sökük.
Bir adımlık mesafe ümit’le aramdaki
Onu bile aşamam korku üstüme atlar 
Farkı bile şaşırdım helal’le haramdaki 
Bu ne yaman ikilem beni ikiye katlar
Çaresiz bir divane olup çıktım bu ara
Dostlarımda terketti başım düşünce dara. 
Hasta ilan edildim reçetem de yazıldı 
Terkeden yar bulunsun getirilsin dediler
Fazladan mezarlıkta bir mezar da kazıldı 
İflah olmaz dediler bir kaç mum adadılar
Eserini görmeye gelmeyecek misin yar
Ben gelirdim inan ki yolumu kapatsa kar.
Arada tuhaf tuhaf gülümsüyormuşum ben
Gören delirdi deyip sessizce bakıyormuş
Kirpiğimden ok gibi yaşlar dökülür silsen 
Dudağım kenarından ismini yakıyormuş
Resmin gönlümde soldu hayalimde kalmadın
Yar dediğim hayırsız bir kez kapım çalmadın...✍✍✍