Tam sekiz sene sonra
Elimde kağıt ve kalem
Kafa yorgun , akıl yorgun
Yaş olmuş henüz yirmi yedi
Sanki içim elli gibi
Fikir yorgun , zihin yorgun
Yıllar ne kadarda çabuk geçti
Anılar bir bir yitip gitti
Günler yorgun , aylar yorgun
Kıyıda köşede bir avuç aşk kalan
Sevgi ve saygı onunda yerini alan
Beyin yorgun , kalp yorgun
Henüz kaybetmedim ki umudumu
Eskisi gibi olamayız bilsem de
Sevgi yorgun , aşk yorgun
İçimde hergün acıyan bir yara
Nasıl unutuldu bunca hatıra
Zaman yorgun,hayat yorgun
GÖZLER YORGUN
BEDEN YORGUN
ÇOK YORGUN
©mustafaz
M