Adım adım,
Yürüyorum yorgun adım,
Bu yakarışlarım sanadır kadın,
Beni yüzüstü bıraktın,
Hangi yüzle mutluluklar diledin,
Bana mutsuz bir hayat bırakıp.
Şimdi hangi ildesin,
Hangi dilde, söylenen bir ezgisin,
Bende bıraktığın bir ayrılık bestesi,
Trajik bir hatıra, hayatımda yok ötesi.
Keşke seni hiç tanımasaydım diyorum bazen,
Keşke hiç girmeseydin hayatıma,
Beni etmemiş olurdun hayatımdan,
Bunaldım artık her gece tutan şu hastalığımdan.
Düzelemedim bir türlü senden sonra,
Ruhum hasta, kalbim yas'ta,
Yok bir bedduam hiç olmadıda sana,
Neden hiçbir işim rast gitmedi senden sonra.
Sabrettim bekledim, dedim sadece zaman,
Günbegün tükeniyorum lakin yok beni anlayan,
Gençliğimden oldum, hadi dedim dayan,
Yok halimi anlayan,
Yanımda kalemim kağıdım, ve buz kesen dört duvar,
Ve içinde ben varım,
Kara bahtına ağlayan.
Metin özcan
©kifayetün
K