Yorgun bedenim, kırgın ruhum,
Geceler boyu yıpranmışım ben.
Yıldızlar üstüme titrer, sessizce,
Yorgun adımlarla yol alırım yeniden.
Yorgunluk bir ağırlık gibi çöker,
Omuzlarıma, yüreğime, düşer.
Gözlerimde biriken yorgun yaşlar,
Sessizce akar, umutsuzluğun izler.
Ama yine de, güneş doğar her sabah,
Yorgunlukla yüzleşmek zor olsa da.
Umudun ışığı bir gün parlar elbet,
Yorgun beden, yorgun ruh yeniden hayata tutunur.
Yorgunlukla dans ederim, yıldızlar altında,
Zorlu bir yolculuk olsa da, pes etmem.
Çünkü yorgunluk, hayatın bir parçasıdır,
Ve her yorgun adım, bana güç katar.
©by-atalay
B