Şimdi gömerken kendimi karanlığın mahtemine.
Çaresizliğim apansız gelip durur karşımda öylece..
Hafiften bir tebessüm belirir kimsesizliğimin yüzüne.
Ve yokluğumdan bir nasihat dökülür yamacıma,
" Sen varsın kendini kaybetme."
Birde kainatla inatlaşır gibi umutsuzluğum dikilir her an karşıma.
Peki ya yorgun düşen bedenim neden hala kıbırdamamakta..
©janyamira
J