Yorgun Gönüllere..
Ruhuma işlemiş bir yorgunluk,
Kavgalardan arta kalmış bir hüzün,
Bir güne sığmayan hasretin ağırlığı varken üzerimde; istiyorsun ki kalbimde sana çiçekler açsın..
O çiçekler açtığında, bir damla suyu çok gördün sen.
İyi hatırla..
Senin gözünden yaş düşmesin diye dua eden dilimden düştün önce..
Şimdi solmuş çiçekleri mi beğenmedin?
Sor kendine her gece..
Ey gönlümün nazlı çiçeği!
Kalbine sor beni;
Haketmişsem bu tavrı, bu vefasızlığı;
Eyvallah rahatlığı ile içerim bu zehri.
Sen üzülme diye, her gece yastığına bile fısıldadı kalbim ;
Onu incitme! Bensiz ona ağır gelir incinmek diye..
Başı ağrısına bile, şifa için binbir dua ettiğim yar!
Rahat mı vicdanım rahat mı başın..
Artık ne sana dua eden ben varım;
Nede seni dua dua isteyen kalbim..
Gönlün rahat olsun; koş dilediğin yere;
Sinemde kaldı senden eser koca bir yara.
İstemem, senden gelecek merhemi daha..
Sensiz gönlüm; Sensiz de huzurlu artık..
Bil ki; hala yorgunum ama hiç bir şey senin kadar yormuyor..
Bir bahar havasına bıraktım kalbimi bugün..
Artık seninle olmasa da açar elbet çiçekler.
Sana son söz;
Nurullah Genç ne güzel demiş:
Yıkıldı yolunu bekleyen şehir,
Artık gelsen de bir, gelmesen de bir..
Bekir Efe Aksoy
B