Huzur adlı penceremin yorgun güvercini
Gökküşağını taşırdın penceremin önüne
Kanat çırptığın gökyüzü kayboldu şimdi
Özgürlüğüne takıldı paslı bir kelepçe
Ne istediler senden yorgun düştü kanatların
Fezaya giderdin de gün batınca gelirdin
Huzur bulduğum yerden sende çekip gittin
Bir türkü tutturdum yokluğunun deminde
Artık huzur kalmadı sensiz penceremde
Gidişinle söndü gökküşağındaki renklerde
Bir çare beklerim belki dönersin diye
Şimdi kim huzur verecek harap gönlüme
©blackwolf
B