Yalnızlık denizinde bir yaprak gibiyim,
Dalgalara teslim, rüzgâra esir.
Gözyaşlarım yağmur, hüznüm derin,
Kaybolmuş umutlar, sessiz ve kederli bir zihin.
Gökyüzüne bakar, yıldızları sayarım,
Her biri bir anı, her biri bir hayal.
Ama yıldızlar bile uzak ve soğuk,
Sanki beni anlamıyor, sanki beni duymuyor.
Kalbimdeki boşluk, ruhumun ağırlığı,
Bir yük gibi sırtımda, taşıyamam daha.
Üzgünüm, yorgunum, düşmüşüm yollarda,
Bir şiir gibi yaşanmış, ama hiçbir yerde yayınlanmamış yorgun haytım.
©hasanbey.
H