Yorulmuşsun azizim dertli gibisin
Zincirlere vurulmuş bir aslan gibisin
Kullan elindeki kanlı kızıl kalemi
Bıraksalar seni dağları delecek gibisin
Anlat derdini azizim biz seni dinleriz
Güneşten ağrıya kuşkusuz eseriz
Doğru konuş sen varsın içeri atsınlar
Ucu kan kalemle destanlara geçeriz
Devam et azizim alıştık biz bunlara
İnsanı insana kul yapanlara
Elimi sıkarken yüzüme gülen
Arkamı dönünce hançer saplayanlara
Hava soğudu azizim üstünü örtmüşsün
Gökdelen himayesinde nice kırık terazi görmüşsün
Kalemin daha susmadı emrini bekler
Bu aralar sessizliğe bürünmüşsün
©gemen
G