Ey yorgun kalem, sen tek sırdaşımsın!
Çektiğim hasreti bari sen ilet yâre.
Ölüp giden hislerim gibi sanki naaşımsın.
Söyle nasıl dayansın beden bu hale?
Bir avuç toprak misali, basıp geçtiler.
Sonra sormayın bana hislerin neden öldü?
Açılan yaraları sorarsan, daha da deştiler.
Ve ben bu kadar çaresizken söyle kim gördü?
Sen görmedin, kalbin zaten hep kördü,
Değer o gün zaten terketmişti bu aşkı.
Bak, bakamadığın gözümden ışıkta söndü.
Hayaller imkansız, kaldı beden yaşlı.
Gönlüm şimdi bir kabusun ortasında ateş,
Sen gelene kadar sanırım uyuyamam.
Bu aşkı anlatırken bilmem gitti kaç dost kaç eş?
Gidenleri göze aldım yazdım, ama sanırım yine ulaşamam.
©ggurkann
G