Gizlemiş bir sis perdesi hayatın düzenbazlığını
Ve örtmüş gecenin zifri karanlığı
Üzerimize çöken sefil yalnızlığı
Yorgun bedenlerimizin ruhları
Saklanmış gecenin karanlık yorganına
Ebediyen çekilmişler çilekeş dünyadan
Belkide sonsuz bir uykuya.
Hayat savaşında
Her an isyana hazır bir askerdi ruhlarımız
Adeta tutsak olmuştu hayatın kahpeliğine
Esiri olmuştu hayatın pervasız vaatlerine, sahteliğine
Bularak mutluluğun sırlarını
İçten çökertmeliydi hayatın surlarını
Kırmalıydı zincirlerini,
Hayata karşı inadına sevmeliydi belki de dünyayı.
Yok bir ses seda kimseden
Herkes bir haber fesat fitneden
Bu ne dünya çivisi çıkmış adeta
İnsanlık kalmamış
Eser yok sevgiden, merhametten
Ben gidiyorum dünya elveda.
Seren ceylan
©edanaaz
E