A

yorgun şair

teslim oldum artık
bu bir yıkılış
konuşamıyorum
duymuyorum
içimdeki şey karanlığa hasret bir kış
yorgunluğum Benliğimi aştı
hemen uzanıyorum
nerede gorsem bir mezar taşı.
duygularım beni terketti
gözyaşlarımı yağmurlara vermiştim
o da bana bahtımın hediyesiydi.
bir çığlıkda yokolmak için dileniyorum
yolu unuttum ama direniyorum
son bir kez
kendi kendimi sonsuza yolcu ediyorum...
©ateşbaz