Taşıyor sayfalardan kahrolan her cümle,
Ağladığını gizliyor yorgun satırlar,
Dinmeyeceklerini biliyor sessiz kahırlar,
Dönmeyenlerini siliyor gelmeyen yarınlar,
Son merhemlerini diliyor dilsiz ağrılar.
Terkedip gidiyor yanımızda kalanlar.
Uçuruma itiliyor sancımızda yalanlar.
Heveslerini bitiriyor sonsuz hayale dalanlar,
Kış akşamını yaşayıp titriyor baharlar.
Çok pişman ediyor bu yorgun bedeni,
Değer vermeyip bir kenara atanlar,
Sen yalnızlığınla kalıp, anlamazkan nedeni
Haberin olmadan bir taş daha atarlar.
Artık kötü yola girdi gelecek için kararlar,
Şairler her sayfaya pişmanlığını karalar.
Tek kayıpları çaresizlik olan bu günleri,
Yalnızlık daha da çok oldu yaralar.
©pessimist_
G