Kalmıyor damağımda artık ne yemeklerin
Ne de kadınların tadı.
Yeni temiz bir sayfayı bırak,
Yeni bir paragraf,
Birr satır başı bile yapamıyorum,
Şu döküntü, virane hayata.
Ne bir kelam anlam katıyor artık bana,
Ne bir sövüntü ayıp duruyor dudaklarımda.
Laçka olmuş hissiz bir devrin,
Gösterişli ışıkları altında,
Bir anda parlamacılık oynayan,
Dijital insanlığın arasında dolanıyorum,
Eski, soluk, yorgun ve siyah.
Salınıyorum, bir o yana, bir bu yana.
Olur da sana tekrar çarparım,
Yeniden o dipsiz kuyuna düşerim diye.
Yeni bir roman yazarız diye..
©dias
D