Şöyle bakıyorda insan geriye..
Bir ağaç yok dalında ümit filizlenen
Yalnızlığın katmanlarıyla çevrili bir geçmiş,
Ve bir yığın pişmanlık ömür dolusu.
Kırılmış hayaller önün ve ardın
İğne atsan bulamassın
Ne tuhaf bir karanlık ardın
Bir ışık zerresi Yaklaştıkça uzaklaşan
Bir umut küresi elinden her fırsatta kayan
Korkmuyor değil ya azizim
Korkuyor insan yarından..
©meçhul1i
M