Öyle bir yorgunluk ki bu bendeki, yetmez kelimeler anlatmaya.
İç çekislerle düşlediğim hayallerim, Amansız bir bekleyiş içinde olduğum umutlarım.
Yok oldular birer birer..
Hep sitemler dökülüyor dilimin ucuna.
Bir süre sonra, anlamsız kalıyor benim için, Güneşin doğması da batması da.
Mistik bir hava esiyor ruhumda.
Gecenin üçü sabahın altısı farketmiyor aslında.
Karışıyorum bir şekilde hayata.
Bak yine gece oldu, uyuyası var gözlerimin. Gönlüm yorgun, umuduma ninniler çekmenin anlamı yok.
Nasıl olsa ayaz yemiş sol yanım.
Ne sevmeyi ne sevilmeyi bekler.
Ne yapayım..?
Artık bende senin gibi yakasını bırakıyorum yarınlarımın.
©halleberry
H