Hiç uykudan bu kadar çok nefret etmemiştim.
Gecenin ortasından gündüze yetmemiştim.
Kendimi yerden yere vurduğum oldu ama,
Yerle gök arasında seyahat etmemiştim.
Şimdi bunlar oldu mu diye merak edilir,
Olmadı, merak etme, bunlar temsil edilir.
Nasıl ki imkânsızın imkânına sebepsin,
Bunun gibi, her ahvâl bir bir hesap edilir.
Sesindeki gamzeyi hatırlasın demişsin;
Sana verilen bütün yemekleri yemişsin.
Ne anladım ben bundan, nerde bunda dirâyet?
Demek ki, varlığınla odalara sinmişsin.
Bütün sırları bir bir ifşa edecek isen,
Bedenin dünyâdayken arşa gidecek isen,
Durma, bozuk ağzını tamire hiç lüzum yok.
Herkese bağlar var da, sana tek bir üzüm yok.
Peki, madem anladın şimdi 'gerçeküstü'nü,
O'nun ve Resûl'ünün aşkıyla ört üstünü.
Malını esirgeme, yedir, içir ve doyur,
Veren hiç nasipsiz mi, efendim, sen de buyur...
Bu sofradan kalkmanın tek kuralı tefekkür,
Egoları kırmanın anahtarı teşekkür.
Düşünmeden, gitmeden anlaşılamayacak.
Kalbe nefsi yenmeden ulaşılamayacak...
©lahuting
V