Üzerimde ki yorgunluğumu kimse tarif edemez.
Yorgunluğumun kimseye zarar vermediği gibi,
beni yavaş yavaş eritiyor.
Kaybettiklerim göz önüne getirdiğim de yolun sonu,
bir nefes ve birde küfür gibi çarptığında delice sinirlenip bişey yapmamak,
kaybetmeye mahkum olmak.
Yorgunluğum beni kendine yöneltiyor galiba pes edicem.
Hem kedere hem de kadersizliğime ...
😔
M6hs3m Atly🫀🛌
©şiir_dünym
Ş