Bugün de çok yorgunum hayata karşı, ne mutlu, ne üzgün boş boş bakıyorum yaşama, bazen diyorum ki keşke gelmeseydim dünyaya, ama bazen de iyi ki varım ben ya..
Hayat beni itiyor kendinden uzağa, yada yaşam, belki de yaşamam..
Herkesin kendine has acıları vardır.
Ama ben kaldıramıyorum artık...
Duygularım karmakarışık uykularım darmadağan, mutlu olmak ile ağlamayı bir tutan insanlardan soğudum ben artık...
Çünkü ben mutlu olmak nedir hatırlamazken mutluluktan ağlamak nedir bilmiyorum bile...
Kimine göre ergenim, kimine göre özenti, ama ben yaşadıklarım kadar ergenim, mutlu olmak istediğim kadar da özenti!
İşte siz bu ikisini birbirinden ayırt edemediniz!!!
B