Çok zorum var kendimle,
Ağırlık, yorgunluk, kırgınlık var üzerimde.
Dermanım yok, hal diye bişey yok bedenimde.
Onlara kalsa hep onlar haklı,
Yüreğime mızraklar saplı,
İstemem bir başkasını,
Beni anlayan anladı.
İçimde bir sancı var,
Çıkarken yıkılıyor merdivenler,
Soluyor çiçekler,
Doluyor gözlerim.
Yorgunum uyanmak istemiyorum,
Nerede ruhum?
Hani umudum?
Herkesi kendim gibi sandım,
Kalbimi verdim güvenip inandım,
Uğraşmayın çok yorgunum.
©kara-sevda
K