Gün döndü, geceye karıştı
Bir yorgunluk sardı beni
Ruhumda sessiz bir fırtına
Kalbimde ağır bir hüzün
Gözlerim kapanır, düşlere dalarım
Ama düşler bile yorgun
Bir kuş gibi uçar uzaklara
Ama dönemez eski yuvasına
Ayaklarım ağır, yolum uzun
Bitmez tükenmez yollar
Ama yorgun gönlüm bilir ki
Her yolun sonunda bir umut var
Belki sabahın ışığında
Yeniden doğar tüm renkler
Ama o ana kadar, yorgun gönül
Bekler sessizce, bekler.
©alifrat34.
A