Bir akşamın ufkunda
Çekilmiş bir köşede oturuyorum
Sanki üzerime okadar ağırlık yağıyorki
Altında kalmışım bütün ağırlıkların
Yorulmuşum kısaca bu yaşamda
Haykırıyorum güzel günlere
Bir duyanim olsun istiyorum
Uzaklara bakıyorum gün batımına
Güneş gidiyor yine yuvasına
Akşam oldu sardı karanlık yanimaza
İşler bitti cekildik bizde yuvamiza
Sessiz yalnız kaldık bir odada
Başladı yine yorgunlugumuz
Anladım bu günde yorgunlugumu
Yorlmuşum ben bu günde
Her yanimizi sarsada yorgunluk
Yatınca dinlenir bedenimiz
Dinlenemez bizim gönül yorgunlugumuz
Bir anlayani olmalı
Birde seveni dinleyeni
Birde hissedeni sahip olanı
Belki ozaman dinlenir gönlümüz
Geçer ozaman yorgunlugumuz
©öz.tür.k35
Ö