Pas tutmuş kalemim
geçen zamanın ardından
Ne yaza biliyor
nede kağıda sürtünmekten vazgeçiyor.
Ne kafiyeler susuyor
nede ki suskunluğum tembelliğine söz geçiriyor.
Yorgunum sanırım Nazım usta.
Senin kadar gönlü geniş olamıyorum bu gece,
Yazamıyorum nerelerimden su aldığımı,
Söyleyemiyorum sevdam kadar yetim olduğumu,.
Ben saatimin sol kayışına Piraye yazamadım belki ,
Ama sağ kayışa da Verâ yazıp Pirayeni uzmeyeceğim.
Nazım usta küsmek güzeldi de ,
sevemek senin de işine gelmedi tabi,
Saate isimler yazarız da ,
Zamanımızın kime aktığı kavurur bizi,
kaçak kafiyelerim anladı yetim olduğunu,
öksüz mısraların da takıldı peşine.
Kimse Piraye kadar fedakâr olamadı
nede Nazım kadar gönlü geniş bu satırlarda
Bu şiirin sokakları tenha artık ,
Sokak lambaları naz yapmakta
Tenha yürünmüyor ki havasından geçilmeyen
köşe başlarında .
Sende gelme buralara,
Caddeler de senin gibi ,
yemin edince bitiyor inadı,
Kısacası gözüm,
buralar artık bana yakın sana epeyi uzaklarda.
©zined.
Z