Yaşamak yoruyor artık beni,
İstemiyorum birisinin bana nasılsn demesini,
Söylemekten sıkıldım zaten iyi olmadığım halde yine de iyiyim kelimesini,
Yüzüm gülüyor ama kalbimin en derinine sanki bıçak saplanmış gibiydi,
Canım acıyor...Bu hüzün kesiyor nefesimi,
Buluyor beni hep o eski günlerin özlemi,
Doldur be meyhaneci dedim sonrasında tutamadım kendimi,
Radyoda ki şarkının sözleri o eski günlerime alıp götürdü beni,
Böyle olacağını bilseydim belki de hiç istemezdim çocukluk günlerime elveda demeyi,
Havanın ayazını umursamadam misket oynadığımız o günler ah ne günlerdi.
Yüzümüzde ki tebessüm hiçteyse hüzne bırakmazdı yerini,
Sonbaharını yaşıyor gönlüm şimdi,
Söylenmemiş onca kelime var ki,
Bu kelimeler de sonbaharın kurumuş yaprak taneleriydi.
Kaldırdım hep duvardaki aynaları ben görmemek için suretimi,
Görmemek için yaşama sevincini yitirmiş birisini.
Kafamı defalarca duvara vurdum unutmak için anıların hepsini,
Masanın üzerine çıkarıp koymak istedim kalbimi,
Dindirmek için içimdeki o hüznün nağmesini,
Ama olmadı... Yapamadım işte izledim sadece çaresizliğimi,
Yaşarken ömrümün son demini,
Görürüm belki de mutluluğun merhaba deyişini.
İstediğim oldu dercesine kapatmadan önce son kez gözlerimi.
Barış KAPKINER
©by_solist
B