YORULDUM
Yoruldum hayatın yokuşlarından
İnsanların acınaklı bakışlarından
Kaderin örgüsünden, nakışlarından
Aldığım nefesten usandım hayat
Dikenli yollarında yürümekten bir ömür
Ömür dediğin ince ince mi çürür
İçimde ki çocuk can çekişir de ölür
Aldığım nefesten usandım hayat
Ne çocukluk kaldı, ne gençlik mazide
Bir canım var, birde sevgin kalbimde
Gündüz hayalimde, gece düşümde
Aldığım nefesten usandım hayat
Yazdıklarım olsun sana son feda
Gidiyorum benden sana elveda
Umut yollarında az mı bekledim
Koşuyorum zannettikçe hep emekledim
Eski bir araba gibiyim, sık sık tekledim
Aldığım nefesten usandım hayat
Yoruldum itmekten hayatın tekerleğini
Bükemedim kaderimin bileklerini
Arkamda bıraktım sevdiklerimi
Aldığım nefesten usandım hayat
Yazdıklarım olsun sana son feda
Gidiyorum benden sana elveda
Ya camdan bakacaksın dışarı, ya candan içeri
Sefaletim diz boyu dönemem geri
Ben geri giderim, ömür ileri
Aldığım nefesten usandım hayat
Yoruldum sensizlik korkularımdan
Yaşadığım en güzel duygularımdan
Sonu gelmez, bitmez sorunlarımdan
Aldığım nefesten usandım hayat
Yazdıklarım olsun sana son feda
Gidiyorum benden sana elveda
Ömrümün sonbaharı bu yaprak dökerim
Seni bırakıp gidecek kadar çok severim
Bir ömür gülümse mutlu ol derim
Aldığım nefesten usandım hayat
Yoruldum acılarla kavga etmekten
Her geçen gün kavuşmayı çok özlemekten
Gelmeyecek günleri hep beklemekten
Aldığım nefesten usandım hayat
Yazdıklarım olsun sana son feda
Gidiyorum benden sana elveda
Cihangir ONUK 09.11.2016
C