sessiz ayrılır gemiler limandan
gidiyor bilmediğim meçhul yere
alıp götür diyorum benide artık
yoruldum bu hayatı yaşamak'tan
susuyor'du geceler sanki ışıksız
hayalim uzak bin yıkık duygu'da
uykusuz geçiyor bilmem kaç sene
zehir gibi acı, yaşıyorum yarınsız
bedenim çamurda çırpınır gibi
buldum en büyük ihtimal bu
yaşamak ve ölmek arasında bir yer
beynim korkularla yüzleşiyor sanki
dünya bir boşluğun içine karanlık
bedenim olur hapis üşüyor aciz'ce
eskimeyen anı canlanıyor yeniden
bir teselli kadar işleniyor yalnızlık
gitmek istiyorum artık uzaklara
bilmediğim alın beni'de diyorum
yalnız ah! çaresiz kalıp yaşamak
oysa ölmek'ten daha zor acılara
nefesim yangınlarda boğulur gibi
savrulur dört yanı kül rengi bulut
yaşamak ölmek arası ve bir yerde
düşüncem ihtimalar taşıyor sanki
C