Göz yaşları birikti yanaklarıma
Dağları da aştı kötü bekleyiş
Bitkinlik yeşerdi durgunluğun karanlığında
Bu kadar mı ağırdı bedende ki bedel
Çizgilerimizi aşalı tükendi kalem
Yudum yudum alırken özlemi
Nasılda büyüdü hasretin gözleri
Dökülüyorda artık avcumun içine
Kurumuş umutların çiçekleri
Çıkmalı artık senin de
Dilinden eskimiş birikimler
Sende görmelisin esirinin eserini
Basitleşti artık seni duvara anlatmak
İçine kapatmış çarezsizlik
Duygularım iplerini kesmiş
Sorgu sual başlamadan
Kapatmam da gözlerimi.
Korkuturken odamın sessizliği
Bağırmassa olmayacak içimde ki seni
Titriyor parmaklarım ve sesim
Kaybetmiş hissini
©şart
Ş