Siler gözündeki yaşları çocuk
Kazağının yırtık ucu ıslanır
Ona öğretilmişti gözyaşı gizlemek
Görülse sebebini bilmeden utanır
Utanmak hep kırmızı mıydı hayatta
Hiç kızarmayanlar da çok değil miydi?
İnecek var dedi kısık bir sesle durakta
Durmadan atladı alışmış düşer miydi?
Yürüdü kazağı hala ıslak, yavaş yavaş
Elinde kurumuş damak kesen somunlar
Ne iyi olurdu düşündü kıymayla lavaş
Lakin düşünmek bile cebini hemen yorar
Gündüzün mesaisi bimişti şimdi akşam
Küçücük bir çocuğun niye yükü büyük
Bir baba var yatalak,anne desen yıpranmış
Bu koca dünyanın vicdanı niyeydi küçük
©
S