Y

YÜKSÜN DEDİLER

Dikenli yollarda yalnız yürüdüm
Dost sandım herkesi bağrıma bürüdüm
Çilenin koynunda yattım büyüdüm
Ak doldu saçım sen küçüksün dediler
El uzattılar mazlum bulup ekmeğime
Toz kattılar elime yüzüme emeğime
Suçlu dediler zırh olunca alınterıme
Hasılı dünyaya sen yüksün dediler
Ezmedim ezilmedim ezdirmedim
Ne hak yedim ne hakkımı yedirdim
Aç susuz kaldım yine ses etmedim
İçimden ağlasam da sen figansın dediler
Gün geldi güneşi kucakladım
Gün geldi karanlıkla ağladım
Su oldum duruldum ırmak ile çağladım
Deryalardan taştım sen kurusun dediler
Feleğin yazgısı alnımda hece hece
Ömür tükendi hem gündüzü hem gece
Yetim çözemedim hayat bana bilmece
Çözünce de asıl sorun sensin dediler
©yetimşair