En çok beklenenden, görülmüş noksan,
Bir cefa, bir vefa, bir bad-ı sabâ,
Ben kendime bile, varmaktan korktum,
Niyetim yalnızca, boş bir intiba...
İlk kez yaşantımı, döktüm satırda,
Değildir hiç huyum, hâlimi açmak,
Cümlelerim belki hep iğneliydi,
Niyetim yalnızca, kendimden kaçmak...
Ruhum yol bulmadı, belki ondandır,
Doğru olan şeyler, şarkı olmuşlar,
Yunuz Özyavuz'un bir sözü vardır,
Gerekenin adını, iyilik koymuşlar...
Başkayı kim bilir, kendi dururken,
Ben başkayım sizler, kendiniz kalın,
En son akan yaşım, benimle gerçek,
Benim beklentim az, düşüncem yalın...
Önümde çok yol var, yüzümde iz çok,
Yaşım belki çok genç, fakat hâlim yok,
Ben biraz mutsuzum, bu bütün sorun,
Kalk ayağa kendim, kendinden korun...
On yedi yılım var, ömür tahtımda,
Çoğu olmasaydı, keşke bahtımda,
İstemezdim yazmak bunları lâkin,
Birgün bozulacaktı, gönül ahtımda...
©frespiritt
F