Bazen yok olmuş hikayelerde bulursun kendini.
Bazen hiç yaşanmamış anılarda ve çoğu zaman hiç yazılmamış, çalınmamış, söylenmemiş şarkılarda..
Hiç bilinmeyen, duyulmayan hayatlarda, çığlıklarda boğulurken buluyorum kendimi.
Çaresizliğin hüküm sürdüğü, hayallerimle çepeçevre sarılmış bir karanlıkta mahkûm rolü oynuyorum kimi zaman.
Yüreği beş karış havada insanlarla karşılaşıyorum hayat denen bu yolda yürümeye çabalarken.. Ve sonra kulaklarıma eski bir şarkı mühürleniyor, dilime takılıyor.. Sonra bir bakıyorum
gözler sağanak, yürekte ise fırtınalar kopuyor. Neden?
Neden bu şarkılar geçmişe çekilen kara çizgileri siliyor?..
©sumussx
S