Sabahı gecesine karışmış
Yüzündeki buruk çizgiler hayata yön vermiş kadın
Nemlenmiş gözlerin dalmış yaşayamadıklarına
Dipsiz kuyularda unuttuğun mutluluğu sırtlanmış çatlamış ellerin
Hırpalanmışsın yine düşüyor yüzün usul usul
Güneşe çevirmişsin karanlık yuvanı
Yıldızları ufalıyorsun kenarlarada
Hüzün kokuyor dudakların
Konuştukça dilinden dökülüyor hüzün bulutları
Sislenmiş kirpiklerin buğulandırıyor mecali kalmamış göz bebeklerini
Tutunamadıklarına yanıyorsun zaman zaman,yapamadıklarına, en çokta yarım kalmış hayallerine
Gerçekleşmesini dilediklerin birer alev parçası olarak dönüyor yamacına
Nefes almaya çalıştıkça zorlanıyorsun sen kadın
Günyüzü görmediğin şu yeryüzüne inat gülümsemeye devam et, yılma
Bekle gelecek toz pembe günleri
Yitirme inancını geri dönecek neşeli günleri düşle
Sen ki kan kusup kızılcık şerbeti içtim diyen bir kadınsın
Belki eşin benzerin bir daha var olmayacak
Ayak basmayacak bu dünyaya bir sen daha..
©vaveylaaaa
V