Buz tutmuş kelimelerimin arasına
Saklanmıştır benim sevgim toz yutmuş
Yutkunmuştur yüreğimin izi var
kimi zaman dosttur şarkı söylemeyi sever
eli açık bonkör,hep unutulmuş
Patikada kalmış ayak izim
basmamış yere havada çırpınır
göçmen kuşum adres sorardı
yanlış adresler de sabahladı
bir yudum ekmek için...
Bıçak yarası sırtında katili meçhuldur
tebessümlerimi ard arda dizdi sıraya
hesabını sordu uçurumdan düşmek
üzere olana el uzatırdım
yüksekten korksam da
kıyamazdım umutların yok olmasına
gönlüm el vermedi yüreğim
razı değildi ama..
kıydılar ligne ligme parçaladılar
düşürdüler yere
Güçlü duruşunun nedenleri içinde
gülümsedim yine ah şu tebessümler
çok ah demiştir vah çekmiştir her ah kısık
çıkar dertlidir yanık içi kavruk alev alır
büyümeyi unutan çocuktur direnirken zorluğa
ağlayacak dokunsan ama
dimdik durmalıydı ezerler yoksa
kırışır elbisesi yağmura dayamalı oyuzden
güneş te doğar elbet yağmur bitimi ile
uyutur annen gibi örer saçlarını
bulutta kalmak gerekir bazen
onun için bulut yerden yüksektir
©ebrulimsi_
E