Yüreğimde bir keder var, derin ve sızılı,
Solgun bir yaprak gibi, savrulmuş rüzgârda.
Her gece karanlığa gömülür gözlerim,
Bitmeyen bir düş gibi, yalnızlıkta kaybolmuş.
Yaşlar dökülür, aşkın izinde sessizce,
Her damla bir hatıra, silinmez bir yara.
Sessiz gecelerde hıçkırıklar yükselir,
Kalbimde derin yaralar, açılmış bir deniz misali.
Sevdanın ateşiyle yanmıştım bir zaman,
Şimdi ise kül olmuş hayallerim, bir avuç saman.
Dokunduğun ellerimde buz gibi bir soğukluk,
Yalnızlığın esaretinde bitmeyen bir yokluk.
Her gece kederimle baş başa kalırım,
Yastığa düşen yaşlar, özlemin dilidir.
Karanlığın derinliklerinde seni ararım,
Ama bulduğum sadece sessizlik, yalnızlık ve hüzün.
Aşkın en güzel anıları, şimdi yalan gibi,
Hayal kırıklıkları, tükenmiş bir deniz.
Gözlerim boşluğa bakar, seni arar durur,
Kalbimde çığlıklar atar, ama sesim duyulmaz.
Yalnızlık çökmüş kalbime, bir kış gecesi gibi,
Kederin en koyu tonlarında, sensizliğin dibi.
Kaybolmuşum bir denizde, karanlık ve ıssız,
Nereye gideceğimi bilmeden, sensiz.
Ve içimdeki umut, yavaşça sönerken,
Aşkın izleri kaybolur, yalnızlık büyür.
Bu keder dolu gecelerde seni beklerim,
Ama bilirim, bu keder hiç bitmeyecek, sen gelmeyeceksin.
©m4m4mh
M